Chicago 68 (edycja angielska)

Chicago ’68 przenosi graczy w sam środek zamieszek podczas Krajowej Konwencji Partii Demokratycznej w 1968 roku, gdzie rewolucyjny spektakl społecznego protestu ściera się z próbą utrzymania porządku publicznego.

Gracze wcielają się w jedną z dwóch stron konfliktu: Establishment lub Demonstrantów. To dynamiczna gra o ulicznych starciach, politycznych manewrach i walce o kontrolę nad narracją. Każda ze stron korzysta z dwóch asymetrycznych talii kart akcji.

Establishment rozmieszcza oddziały taktyczne i plutony policji, koordynuje masowe aresztowania, a jednocześnie prowadzi działania na sali konwencyjnej. Demonstranci mogą natomiast płynnie przechodzić od bezpośrednich konfrontacji do radykalnego teatru ulicznego. Ich taktyka bywa reaktywna i nieprzewidywalna, prowadząc do szalonych pościgów, prowokacji i zamieszania na wypełnionych gazem łzawiącym ulicach Chicago.

Rozgrywka trwa pięć rund, przy czym dwie rundy odpowiadają jednemu dniowi — osobno rozpatrywane są działania dzienne i nocne. Strony naprzemiennie zagrywają karty z dwóch talii akcji. Pierwsza talia reprezentuje komitety przywódcze: po stronie Establishmentu jest to biuro burmistrza, a po stronie Demonstrantów — Yippies. Karty te koncentrują się przede wszystkim na budowaniu i aktywowaniu układów kart oraz manipulowaniu sytuacją na planszy.

Frakcja burmistrza może korzystać z tableau polityki dzięki akcji mandatu. Pozwala to między innymi aktywować tajnych agentów, autoryzować użycie gazu łzawiącego, przemieścić Gwardię Narodową i podejmować inne działania porządkowe.

Następnie obie strony zagrywają karty akcji z talii swoich szeregowych struktur: po jednej stronie działa National Mobilization Committee to End the War in Vietnam — MOBE — a po drugiej Chicago Police Department. Akcje te skupiają się głównie na przemieszczaniu jednostek po mapie, konfrontacjach oraz przejmowaniu strategicznych pozycji.

Demonstranci mogą budować i aktywować układ kart teatru ulicznego — zestaw jednorazowych, powiązanych z konkretnymi lokacjami „mini-celów”, które zapewniają unikalne, łączące się ze sobą zdolności.

Na koniec każdej rundy jeden delegat oddaje swój głos na jedną ze stron. Liczba Demonstrantów rośnie, burmistrz otrzymuje fundusze, a strona kontrolująca większość kluczowych obszarów miasta zdobywa punkty rozgłosu.

Chicago ’68 oferuje tryby rozgrywki dla 1–4 graczy: solo, rywalizacyjny, kooperacyjny oraz drużynowy. Czas gry wynosi około 45 minut na gracza, a typowy pojedynek dwuosobowy trwa od 60 do 90 minut.

Najważniejsze cechy:

• Gra o zamieszkach podczas Krajowej Konwencji Partii Demokratycznej w Chicago w 1968 roku.
• Starcie dwóch asymetrycznych stron: Establishmentu i Demonstrantów.
• Dynamiczna rozgrywka łącząca uliczne konfrontacje, polityczne manewry i walkę o wpływ na opinię publiczną.
• Dwie talie akcji dla każdej ze stron, reprezentujące przywództwo oraz struktury szeregowe.
• Możliwość aktywowania tajnych agentów, użycia gazu łzawiącego, przemieszczania Gwardii Narodowej i przeprowadzania masowych aresztowań.
• Unikalny system teatru ulicznego po stronie Demonstrantów, oparty na lokalnych mini-celach i łączących się efektach.
• Rozgrywka podzielona na pięć rund, obejmujących działania dzienne i nocne.
• Tryby gry dla 1–4 graczy: solo, rywalizacyjny, kooperacyjny oraz drużynowy.
• Czas rozgrywki: około 45 minut na gracza, zwykle 60–90 minut przy dwóch graczach.